Gallery

Geen ontslag voor onderzoekster en activiste Barbara van Dyck!

(en français ci-dessous)

[Nl] Op vrijdag 3 juni ontsloeg de K.U.Leuven onderzoekster Barbara Van Dyck op staande voet wegens haar publieke steun aan de acties van het Field Liberation Movement in het kader van een actie tegen de GGO in Wetteren op zondag 29 Mei. Of men het nu eens is of niet met het doel en de methode van deze actie, wij vinden deze sanctie buitenproportioneel en een aanfluiting van de academische vrijheid en vrijheid van meningsuiting. Wij roepen de leden van de academische wereld op zich te verzetten tegen het ontslag van Barbara Van Dyck en deze open brief te ondertekenen. De open brief zal, samen met alle ondertekeningen, bezorgd worden aan de rector en vice-rector onderzoek van de K.U.Leuven.

Infos, news en teken the petitie hier :http://threerottenpotatoes.wordpress.com

Geen ontslag voor onderzoekster en activiste Barbara van Dyck!

Op vrijdag 3 Juni vernamen we dat Barbara Van Dyck ontslagen wordt omwille van haar solidariteitsbetuigingen met de activisten van het Field Liberation Movement in het kader van een actie tegen een proefveld met GGOs in Wetteren op zondag 29 Mei. Wij zijn geschokt door deze maatregel, die we als disproportioneel achten en die een ware aanfluiting is van het arbeidsrecht en de principes van academische vrijheid en vrijheid van meningsuiting.

Barbara Van Dyck nam in haar privé-tijd deel aan de actie in Wetteren (op een zondag) en niet tijdens haar werkuren. Bovendien wordt ze niet ontslagen wegens gepleegde feiten, maar wel wegens haar solidariteit met de actievoerders en haar publieke steun aan de acties. We stellen ons dan ook vragen naar de grond die de Universitaire Overheden aangrijpen om tot ontslag over te gaan.

Met deze disproportionele maatregel die neerkomt op Berufsverbot, schendt de Universitaire overheid één van de kernwaarden die centraal staat in haar eigen handvesten, met name die van de academische vrijheid. We herinneren graag aan het feit dat academische vrijheid niet louter slaat op de mogelijkheid op zelfstandige basis onderzoek te doen, maar ook de individuele vrijheid van de academicus behelst om een “kritische houding op te nemen ten aanzien van bepaalde maatschappelijke tendensen of geledingen. Die individuele intellectuele vrijheid is nog altijd een hoeksteen van onze universitaire eigenheid.”[i] Een gelijkaardige redenering vinden we ook terug in Internationale handvesten zoals de UNESCO aanbeveling, Par. 26: “Alle onderwijzend personeel van instellingen hoger onderwijs moeten genieten van gedachte- en gewetensvrijheid (…)  Ze mogen niet gehinderd worden in de uitoefening van hun rechten als burgers, inclusief het recht om bij te dragen tot sociale verandering door het vrijelijk uiten van hun gedachten (…) Zij mogen niet bestraft worden voor de uitoefening van deze rechten.”[ii]

Bovendien schendt de universitaire overheid een democratisch basisrecht dat als sokkel fungeert van onze samenleving, de vrijheid van meningsuiting. Door een medewerker te ontslaan wegens haar sympathiebetuiging tegenover een actie, schrijft de K.U.Leuven zich in in een nieuw klimaat van criminalisering van activisme en zelfs criminalisering van sympathie voor activisme. Wat haar wordt aangewreven zijn haar open sympathieën en solidariteit met de Field Liberation Activisten en niet haar daden.

Men behoeft het doelwit en de tactiek van de actie niet goed te keuren om de bredere maatschappelijke inzet van de actie te onderkennen: wat is een sociaal rechtvaardige en ecologisch duurzame landbouw? Welke rol spelen GGO’s daarin en hoe verdelen we onderzoeksmiddelen op een billijke manier over de verschillende opties? Het verengen van deze actie tot een daad van geweld (tegen aardappelen?) leidt de aandacht af van het noodzakelijke maatschappelijk debat. De aanwezigheid van wetenschappers in beide kampen toont aan dat er ook binnen de wetenschappelijke wereld geen eensgezindheid is over de maatschappelijke noodzaak en meerwaarde van GGO’s.

We roepen de universitaire overheid op haar vertrouwen te behouden in de kritische reflectie en maatschappelijke betrokkenheid van haar onderzoekers. Wij vragen haar dan ook dit ontslag in te trekken. Wij roepen het personeel van de KULeuven en de bredere academische gemeenschap tegen dit ontslag te protesteren. Deze zaak overstijgt immers het individueel geval van Barbara Van Dyck, maar gaat over de toekomst van de wetenschap (en haar verwevenheid met de industrie), de principes van academische vrijheid en de vrijheid van meningsuiting.

[i] Openingstoespraak Rector Oosterlinck Academiejaar 2003-2004

[ii] Recommendation concerning the Status of Higher-Education Teaching Personnel, UNESCO, 11/11/97

> TEKEN DE PETITIE HIER!


[FR] Vendredi 3 juin, nous avons appris le licenciement de Barbara Van Dyck, ceci en raison de ses déclarations de solidarité avec les militants du Mouvement de Libération des Champs (Field Liberation Movement) dans le cadre d’une action contre un champ d’essai de pommes de terre OGM à Wetteren, le dimanche 29 mai. Que l’on soit d’accord ou non avec l’objectif et la stratégie de l’action, la sanction est disproportionnée et porte atteinte à la liberté académique et la liberté d’expression. Nous appelons le monde académique à s’opposer à ce renvoi et à signer cette pétition.

Contre le licenciement de la chercheuse et activiste Barbara Van Dyck!

Vendredi, le 3 juin, nous avons appris que Barbara Van Dyck a été licenciée en raison de ses déclarations de solidarité avec les militants du Mouvement de Libération des Champs (Field Liberation Movement) dans le cadre d’une action contre un essai de pommes de terre OGM [mené dans le cadre d’un partenariat privé/public entre la UGent et BASF] à Wetteren, le dimanche 29 mai. Nous sommes choqués par cette mesure, que nous considérons comme disproportionnée et faisant fi du droit du travail, des principes de la liberté académique et de la liberté d’expression.

Barbara Van Dyck a pris part à l’action de Wetteren durant son temps libre(un dimanche) et non pas pendant ses heures de travail. En outre, elle n’est pas renvoyée en raison d’infractions qu’elle aurait commises ce jour-là, mais en raison de la solidarité qu’elle exprime à l’égard des manifestants et le soutien public qu’elle apporte à cette action de désobéissance civile. On peut donc se demander sur quelle base les autorités académiques ont décidé ce licenciement.

Avec cette mesure disproportionnée – une interdiction d’exercer sa profession –, les autorités universitaires violent une des valeurs fondamentales de leur propre charte, en particulier celle de la liberté académique. Nous aimerions rappeler que la liberté académique signifie non seulement avoir la possibilité de mener des recherches de façon indépendante, mais comporte également la liberté individuelle des universitaires d’adopter une « attitude critique à l’égard de certaines tendances ou articulations sociales. La liberté intellectuelle individuelle est toujours une pierre angulaire de notre identité universitaire. ». Un argument similaire peut également être trouvé dans les chartes internationales telles que la Recommandation de l’UNESCO concernant le statut du personnel enseignant de l’enseignement supérieur, Para. 26: « Tout enseignant de l’enseignement supérieur à droit à la liberté de pensée, de conscience (…). Les enseignants devraient pouvoir exercer sans obstacle ni entrave les droits civils qui sont les leurs en tant que citoyens, y compris celui de contribuer au changement social par la libre expression de leur opinion sur les politiques de l’État et les orientations concernant l’enseignement supérieur. Ils ne devraient subir aucune sanction du seul fait de l’exercice de ces droits. » .

En outre, les autorités universitaires violent un principe démocratique fondamental qui sert de base de notre société, le principe de la liberté d’expression. En renvoyant une employée en raison de sa sympathie à l’égard de l’action menée le 29 mai dernier, la KULeuven s’inscrit elle-même dans le nouveau climat de criminalisation de l’activisme et même de la simple sympathie envers le militantisme. En effet, c’est sa sympathie manifeste et sa solidarité avec les activistes du Field Libération qui lui sont reprochées, et non pas ses actes.

Pas besoin d’approuver la cible et les tactiques de l’action pour comprendre son enjeu social: Qu’est-ce qu’une agriculture socialement juste et écologiquement durable? Quel est le rôle des OGM et comment distribuons-nous les ressources de recherche d’une manière équitable entre les différentes options? Réduire cette action à un acte de violence (contre des pommes de terre?) détourne l’attention du débat nécessaire. La présence de scientifiques des deux côtés du débat démontre que même au sein de la communauté scientifique il y a un désaccord sur la nécessité sociale et la valeur ajoutée des OGM.

Nous appellons les autorités de l’université à maintenir leur confiance dans la réflexion critique et l’engagement social de leurs chercheurs. Nous leur demandons donc de retirer ce licenciement. Nous demandons au personnel de la KULeuven et l’ensemble de la communauté universitaire de protester contre le licenciement. Cette affaire dépasse en effet le cas individuel de Barbara Van Dyck, et touche à l’avenir de la science (et ses liens avec l’industrie), aux principes de la liberté académique et à la liberté d’expression.

[i] Openingstoespraak Rector Oosterlinck Academiejaar 2003-2004, KUL.
[ii] Recommandation concernant la condition du personnel enseignant de l’enseignement supérieur, UNESCO, 11/11/97.

> SIGNEZ LA PETITION ICI!

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s